Bagaròz

1
955

De via e’ cul, a so bròt!

Orca madosca s’a so bròt!burdèl…

Che po’..a dì dalvoldi..

sarìa enca èlt, biondin e sa sti du òcc turchèini,

ma a sò bròt lì stess! Sarà pusebìl??!

Sa sta faza ch’lè tòta nès,

i cavell i gnè piò, a so tòta fròunta,

t’am pò enca lez e’ futùr;

Vè vè gverda iquè!

Vè che pèl, a n’ho no strasèin!!

U j’è più pèl di cavèl.

Pèl t’è cupèt, pèl enca drenta j ureci!

Ste bugnaz che..boh..l’an va piò via..

Ste dù brazi stìli.

E’ corp lòng e secc, la pènza gonfia.

Mösclè? Non Pervenuti!  …un’ubròbrie!

L’altra soira, t’è zcur,

ho vèst na burdèla ch’eva pers la su ma,

aj vlìva dèj na mena..”ciao bèla ti sei persa?”

Lììa, l’ha cacié un rògg che gninca me dievùl

e la è scap via s’un pépacul…

Enca me telfnì a faz schif,

sa sta vòusa che pèr sempra na rampazna.

La bäcca sempra verta,

parchè a faz fadiga a respirè..no ma,

l’è isè da quand ch’a so nèd,

che t’è preim mument an ho megga pianzù, eh,

ma ho fat e’ vers de bagoin..

na, an mi da fastidiè, mò la zènta

par stèda la dirà “chi èll sto bucalòun?”

E’ cul drèt e secc da fighèt.

No ma po’ i pìd, quej an’ho mai potù veda..

Gverda!Ho dù pid ch’um pèr du batèni!

A stag sempra mèl, tässa e murghent tòt l’an,

u m da dan enca e’ vènt di dvanadùr.

Dop magnè, a tò so e’ mi zachetìn

e a vag me bar dla staziòn.

T’la scarèna, disdoj ilè me sol de dop mezdè.

Am mèt ilè, a m bèv un cichìn;

am mèt ilè a guardè e’ mond che pasa;

burdelì chi tòurna da scòla,

lavoradùr, valeizi ad pèla,

dòni, borsi, bùrseti, gat ch’i dùla,

fazi, profòumi, òcc, vòsi

e me ilè sempra da zètt,

un po’ masèd, m’ascultè lòr chi zcòur.

A stag ilè ma spitè al quatri e un quèrt,

quand la Monica la smont dè lavòr

e la vin sù te fond de vièl, sla su bizicletta,

la sutèna rässa che vòla, e’ brettin nìr,

e sa chi du òcc piò bèli de’ firmament.

L’è inamurèda ad chè bambasòn de barista.

L’ho sentida zcòr s’agli amighi

cl’elta vòlta, quand che e’ treno l’è arvat in ritard:

“T’è vèst ch’um ch’am guardeva?sarà bèl?” “Valà l’è un bas-cianaz!Federico l’è piò bèl!”

“L’è bèl, bèl e simpatic!” “T’è vèst ad fisic?che pet?

e che schina?a mò e fa e’ nudadòr”

“Sa chi òcc vèrd, e chi cavèl nìr, u m fa murì”

“Mò quant l’è bel??!”

A gni sèm mai cnosùd. Ch’a s-cièma Monica

a l’ho imparè che dè cla è vnùnda a tò la sù amèga;

quand la è smònta dè treno j ha fat

“Ciaoo Monicaaa!” e i s’è abrazè.

Da cla volta a m l’insogn guasi tòt al nòti:

lìa cl’a vin ad coursa tè viel,

e me ilè se bicirèin, e u j’è e’ sol,

la luza zàla, e’ piazèl l’è un purbiòn biènc,

e lìa cl’ariva, l’a m ciàpa al meni,

a stèm ilè d’impì e a s guardèm,

cum ch’i fa j inamurèd te cinò,

s’j òcc tendri dl’amòr,

e lìa cl’a fa “Osvaldo..”

e po’ a s abrazèm, e mè ch’a strènz,

strènz a più non posso,

lìa la rìd ma la ragna enca

“basta!t’am fè mel!”, e me

“scusa Monica, ma te nù scap piò!”

Invece lìa l’ariva, parcheza la bizicletina,

l’as mett a post e brèt e la zàca,

l’an mi guerda gnènca, u n m’ha mai guardè,

monta sòra e’ treno, e ciao Betìna!

E a m lasia ilè a fè e’ còl long

par guardèla na volta t’i òcc,

par avè na volta e’ menc la sudisfaziòn

d’andè ma chèsa s’una illusiòn.

Dalvoldì a vurìa es Brad Pitt,

a vurìa es e’ piò bel ad tòtt,

sì bèl da scartè le uciède dla zènta,

dal dòni inamuredì còti ad me..

Ma mè a so bròt, sta fàza l’an guèrda nisùn.